Divlja guska (Tadorna tadorna)
Red: Anseriformes
Razred: Anatidae
IUCN Red List: LC (Least concern)
Stanište
Močvarna područja Evrope i Azije
Informacije
Divlja guska je jedina vrsta divlje guske koja redovno gnezdi u Mađarskoj. Važna gnezdišta nalaze se na Hortobađu, u oblasti Velence jezera, na jezeru Fertő i u močvarnom području Kis-Balaton. Posebno značajno mesto za odmor je tatajsko Staro jezero, jedinstveno ptičje stanište u Evropi koje je gotovo potpuno okruženo gradom. U jesen, od kraja septembra, ovde pristižu velika jata gusaka da prezime. Većina njih dolazi sa gnezdišta u Skandinaviji i Sibiru. Tokom dana hrane se na okolnim poljima, a u sumrak se vraćaju na jezero. Svakog novembra manifestacija „Praznik divljih gusaka“ privlači hiljade posetilaca koji dolaze da posmatraju dolazak ptica u večernjim satima.
Divlja guska ima važno mesto i u istoriji nauke. Konrad Lorenc, jedan od osnivača moderne etologije, proučavao je ovu vrstu još od mladosti. Upravo kroz eksperimente sa divljim guskama detaljno je opisao fenomen ranog utiskivanja (imprintinga). Njegova zapažanja pokazala su da u prvih 13–16 sati nakon izleganja prvi pokretni objekat koji mladunče vidi može ostaviti trajni utisak. Ako tada ne vidi majku, već neki drugi pokretni predmet slične veličine, počinje da ga prati — u Lorencovom slučaju to su bile njegove čizme. Ovaj fenomen je prvi opisao Douglas Spalding u 19. veku, kasnije ga je ponovo otkrio Oskar Hajnrut, a Lorenc ga je svojim istraživanjima učinio poznatim širom sveta.